متفاوت بودن بهتر از نرمال بودن است

همه‌ی ما می‌دانیم که روانشناسان، علاقه‌ی خاصی دارند تا بسیاری از تفاوت‌ها و تمایزها را به عنوان اختلال نام‌گذاری کنند و حتی کتابهای راهنمای بزرگی مثل DSM درست شده‌اند تا افراد متفاوت با عامه‌ی مردم را طبقه‌بندی کنند. دیل آرچر در کتاب Better Than Normal می‌کوشد به کسانی که با ویژگی‌های متوسط جامعه تفاوت دارند نشان دهد که این متفاوت بودن جنبه‌های مثبت هم دارد. وسواسی‌ها و کمال‌طلب‌ها، خجالتی‌ها و افسرده‌ها و خودشیفته‌ها و افراد بیش فعال از جمله کسانی هستند که در کتاب آرچر مورد بحث قرار گرفته‌اند. این کتاب خودشناسی می‌کوشد با زبانی ساده مخاطبش را قانع کند که بسیاری از اختلال‌های شخصیتی، اگر شدید نباشند، نباید حس ما را به خودمان بد کنند و حتی ممکن است در برخی جنبه‌های زندگی به ویژگی متمایز‌کنندهٔ‌ ما تبدیل شوند.